Krok naprzód czy kolejna próba leczenia objawów?

Urząd Zamówień Publicznych przedstawił projekt nowelizacji Prawa zamówień publicznych, którego głównym celem jest usprawnienie procesu udzielania zamówień oraz przyspieszenie rozpoznawania odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą.

Trudno nie zgodzić się z diagnozą problemów przedstawioną w uzasadnieniu projektu. KIO od kilku lat zmaga się z lawinowym wzrostem liczby spraw, wydłużającymi się terminami rozpoznawania odwołań i coraz większym obciążeniem organizacyjnym. Skutki odczuwają wszyscy uczestnicy rynku – zamawiający, wykonawcy oraz obywatele czekający na realizację inwestycji publicznych. Projekt dostrzega również zjawiska, o których praktycy mówią od lat: niejednolite interpretacje przepisów, rozbieżności orzecznicze oraz postępujący formalizm postępowań.

Pytanie brzmi jednak, czy proponowane rozwiązania rzeczywiście eliminują źródła problemów, czy jedynie próbują ograniczyć ich skutki.

ODWOŁANIA NIE SĄ PROBLEMEM. SĄ SYGNAŁEM PROBLEMU

Największym błędem, jaki można popełnić przy ocenie funkcjonowania systemu zamówień publicznych jest uznanie rosnącej liczby odwołań za problem sam w sobie. Odwołania nie są chorobą. Odwołania są objawem.

Jeżeli uczestnicy rynku coraz częściej korzystają ze środków ochrony prawnej, nie dzieje się tak dlatego, że wpis od odwołania jest zbyt niski. Dzieje się tak dlatego, że przepisy pozostawiają zbyt szerokie pole interpretacyjne, a ten sam stan faktyczny potrafi zostać odmiennie oceniony przez zamawiającego, wykonawcę, instytucję kontrolną i Krajową Izbę Odwoławczą. To właśnie brak przewidywalności prawa jest dziś jednym z najpoważniejszych kosztów funkcjonowania całego systemu. (…)

Poza tym w artykule:

• UJEDNOLICANIE STOSOWANIA PRAWA JEST POTRZEBNE. NIE PRZEZ PREZESA UZP
• RAŻĄCO NISKA CENA – ZLIKWIDOWANO PRÓG, POZOSTAWIONO PROBLEM
• PROJEKT LECZY KIO. A KTO ULECZY CAŁY SYSTEM?
• PAŃSTWO CHCE MENEDŻERÓW ZAKUPÓW. NADAL TWORZY URZĘDNIKÓW DEFENSYWNYCH
• POTRZEBUJEMY EWALUACJI CAŁEGO SYSTEMU