Zdrowo karmić w stołówce

Uczestniczę w projekcie badającym udział żywności organicznej w zbiorowym żywieniu w placówkach publicznych (szkoły różnego szczebla, przedszkola, szpitale, domy pomocy i podobne). Na tle innych państw UE wypadamy słabo. Nie mamy żadnych wytycznych czy przepisów, które by zachęcały lub zmuszały do uwzględnienia tego aspektu żywienia. Są zapewne dyrektorzy szkół, intendenci, kierownicy kuchni, którzy starają się podać dzieciom możliwie zdrowe posiłki. Jednak generalnie: karmimy w Polsce dzieci, pacjentów, podopiecznych najtańszymi posiłkami przyrządzanymi z najtańszych produktów – raczej nie organicznych. A potem się dziwimy, że społeczeństwo chore.

Czy dałoby się coś zrobić w ramach prawnych Pzp? Z pewnością. Niektórzy się starają – choć wszędzie jest oczywiście problem budżetowy. I zwykle zwiększeniu żywności organicznej towarzyszą działania minimalizujące wzrost kosztów posiłku. Po pierwsze, ograniczenie mięsa na rzecz produktów roślinnych – może lepiej zjeść zdrowy ser, niż „pędzonego” kurczaka. Po drugie, redukcja odpadów – zdaje się, że w odpadach spożywczych jesteśmy liderem nie tylko w UE.

Procedury zamówień publicznych przewidują możliwość stosowania różnych rozwiązań, które mogą w większym lub mniejszym stopniu przyczynić się do realizacji celów publicznych, w tym zapewnienia produktów organicznych w żywieniu zbiorowym.

Poniżej kilka kwestii do rozstrzygnięcia lub wariantów do wyboru (zgodnie z art. 83 Pzp). Zalety i wady każdego z rozwiązań należałoby porównać w oparciu o szereg kryteriów. Można zastosować metodę, którą opisaliśmy w publikacji „Strategie zakupowe – przewodnik dla zamawiających publicznych”. Polega ona na tym, że zbieramy kryteria, którymi warto się kierować przy wyborze metody, wariantu. (…)

Poza tym w artykule:

• ZAKUP PRODUKTÓW SPOŻYWCZYCH CZY USŁUGI CATERINGOWEJ
• CENTRALIZACJA
• ZAKRES PRZEDMIOTOWY ZAMÓWIENIA
• WYMAGANIA DOTYCZĄCE JAKOŚCI PRODUKTY LOKALNE
• CZAS TRWANIA UMOWY
• PROCEDURY
• KRYTERIA OCENY OFERT
• KONTROLA
• ZNAJOMOŚĆ RYNKU