Obecne Prawo zamówień publicznych miało profesjonalizować wydatkowanie środków publicznych. Miało zwiększać konkurencyjność, przejrzystość i bezpieczeństwo zakupów realizowanych przez sektor publiczny.
PAŃSTWO STWORZONE DLA DUŻYCH. O MAŁYCH ZAMAWIAJĄCYCH NIKT NIE CHCE MÓWIĆ
W teorii wszystko brzmi racjonalnie. Problem polega jednak na tym, że współczesny model zamówień publicznych coraz częściej przypomina system projektowany przede wszystkim dla największych uczestników rynku – ministerstw, urzędów centralnych, dużych miast i podmiotów dysponujących rozbudowanym zapleczem prawnym oraz organizacyjnym. Tymczasem rzeczywistość większości polskich zamawiających wygląda zupełnie inaczej.
W małych gminach, jednostkach organizacyjnych czy niewielkich spółkach komunalnych zamówieniami publicznymi bardzo często zajmuje się jedna osoba. Nierzadko nie jest to nawet pracownik wyspecjalizowany wyłącznie w zamówieniach publicznych. To urzędnik, który równolegle prowadzi inwestycje, rozlicza dotacje, przygotowuje umowy, sporządza sprawozdania, odpowiada za kontrole i realizuje szereg innych obowiązków. I właśnie w tym miejscu zaczyna się największa fikcja współczesnego systemu.
Ustawodawca oczekuje bowiem od małej gminy praktycznie tego samego poziomu profesjonalizacji, którego wymaga od największych instytucji publicznych w kraju. Formalnie wszyscy zamawiający są równi. W praktyce ich możliwości organizacyjne są nieporównywalne. (…)
Poza tym w artykule:
- TE SAME OBOWIĄZKI. ZUPEŁNIE INNE MOŻLIWOŚCI
- PAŃSTWO CHCE MENEDŻERÓW. NADAL ROZLICZA ICH JAK URZĘDNIKÓW OD PROCEDUR
- PZP CORAZ MNIEJ DOTYCZY ZAKUPÓW, A CORAZ BARDZIEJ ZARZĄDZANIA RYZYKIEM
- MALI ZAMAWIAJĄCY ZACZYNAJĄ BAĆ SIĘ DECYZJI
- FORMALIZM JAKO KOSZT ORGANIZACYJNY PAŃSTWA
- KIO – STARCIE NIERÓWNYCH UCZESTNIKÓW
- PAŃSTWO CENTRALIZUJE OBOWIĄZKI, ALE NIE BUDUJE WSPARCIA
- MOŻE PROBLEMEM NIE SĄ ZAMAWIAJĄCY, TYLKO SAM MODEL SYSTEMU?
CZYTAJ DALEJ
| Pełen tekst artykułu jest dostępny w Systemie Informacji Prawnej Legalis |
.
