Zamówienia z dziedziny obronności i bezpieczeństwa (OiB) mają swoją specyfikę i zasługują na odrębną ustawę. Z drugiej strony, wyobrażam sobie zamówienia dokonywane w trybie cywilnym prowadzone z wykorzystaniem mechanizmów i metod właściwych dla OiB. Należy je stosować w przypadku zakupów materiałów i sprzętu podwójnego zastosowania (dual use).
Mimo, że ok. 85% przepisów dyrektywy 2009/81/WE (dyrektywa obronna) jest analogiczne do przepisów dyrektywy klasycznej i sektorowej, nie została ona zintegrowana z tamtymi. Również większość państw UE zaimplementowało dyrektywę obronną w postaci odrębnego aktu prawnego. W Polsce postanowiono włączyć te przepisy do Prawa zamówień publicznych w postaci odrębnego działu. Nie jestem jedynym przeciwnikiem takiego rozwiązania.
DLACZEGO POWINNA BYĆ ODRĘBNA USTAWA O ZAKUPACH OiB
W czasie konferencji „Czas zagrożenia wojną. Zamówienia publiczne w służbie obronności i bezpieczeństwa” wybrzmiało wiele argumentów przemawiających za odrębnością regulacji. (…)
Poza tym w artykule:
- MIAŁY BYĆ SCHRONY OiB
- MATERIAŁY I SPRZĘT PODWÓJNEGO ZASTOSOWANIA (DUAL USE)
- JAK KUPOWAĆ SPRZĘT DUAL USU W PROCEDURACH CYWILNYCH
CZYTAJ DALEJ
| Pełen tekst artykułu jest dostępny w Systemie Informacji Prawnej Legalis |
.