SZKODA I PRZESŁANKI ODSZKODOWANIA
Pojęcie szkody w polskim systemie prawnym, mimo braku ustawowej definicji, znajduje odzwierciedlenie w generalnej zasadzie odpowiedzialności odszkodowawczej, wyrażonej w art. 361 § 2 Kc. Należy zaznaczyć, że odpowiedzialność ta opiera się na trzech podstawowych elementach: wystąpieniu zdarzenia, które może stanowić źródło odpowiedzialności, powstaniu szkody oraz istnieniu związku przyczynowego pomiędzy tym zdarzeniem a szkodą. Przesłanki te mają charakter uniwersalny i znajdują zastosowanie niezależnie od rodzaju odpowiedzialności, zatem występują zarówno w reżimie deliktowym (wynikającym z czynu niedozwolonego), kontraktowym (opartym na niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu umowy), jak i w ramach odpowiedzialności gwarancyjnej czy repartycyjnej.
Czub zaznacza, że związek przyczynowy, określony w art. 361 § 1 Kc, stanowi fundamentalny element konstrukcji odpowiedzialności odszkodowawczej, zarówno jako warunek jej zaistnienia, jak i mechanizm wyznaczający granice zobowiązania. Innymi słowy, aby można było przypisać odpowiedzialność za szkodę, konieczne jest istnienie logicznego i adekwatnego powiązania pomiędzy zdarzeniem a powstałą szkodą. Równocześnie to właśnie ten związek decyduje o tym, w jakim zakresie sprawca ponosi odpowiedzialność, a więc przesądza o tym jak szeroka będzie kompensacja szkody. Zasadne jest przywołanie treści przepisu „§ 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono”. . (…)
Poza tym w artykule:
- POSTĘPOWANIE LIKWIDACYJNE
- ROSZCZENIA UPRAWNIONEGO
- REGRES UBEZPIECZENIOWY
- ZAKOŃCZENIE STOSUNKU UBEZPIECZENIOWEGO
CZYTAJ DALEJ
| Pełen tekst artykułu jest dostępny w Systemie Informacji Prawnej Legalis |
.
