Czy zamówienia publiczne mogą naprawdę zmieniać gospodarkę? Czy mogą chronić bezpieczeństwo państwa, wspierać polskich przedsiębiorców i jednocześnie dbać o środowisko, a nie tylko wyłaniać najtańszego wykonawcę? Rada Ministrów odpowiedziała: tak, mogą i przyjęła Politykę zakupową państwa na lata 2026–2029, aby to udowodnić.
Polityka zakupowa państwa na lata 2026–2029 to już druga edycja strategicznej mapy polskich zamówień publicznych, wprowadzonej do porządku prawnego przez art. 21 Pzp. I — co do zasady — kierunek, który wyznacza, jest słuszny.
Ale, jak to często bywa z ambitnymi dokumentami, diabeł tkwi w szczegółach. W tym artykule przedstawię rzetelny bilans: co w Polityce naprawdę działa, co budzi prawne wątpliwości i, przede wszystkim, co to oznacza dla codziennej pracy zamawiającego lub wykonawcy ubiegającego się o kontrakt publiczny.
CO POLITYKA ROBI DOBRZE
I DLACZEGO WARTO TO DOCENIĆ
Przełom myślowy, który wreszcie nastąpił
Przez lata zamówienia publiczne były traktowane jak gra o skomplikowanych zasadach, w której wygrywasz, jeśli nie popełnisz błędu proceduralnego — nie, jeśli kupisz coś naprawdę wartościowego. Polityka konsekwentnie to zmienia. (…)
Poza tym w artykule:
- GDZIE POLITYKA TRACI PEWNOŚĆ — SIEDEM OBSZARÓW RYZYKA
- CO TO OZNACZA W PRAKTYCE?
- MAPA, NIE PRZEPIS — KORZYSTAJ Z GŁOWĄ
CZYTAJ DALEJ
| Pełen tekst artykułu jest dostępny w Systemie Informacji Prawnej Legalis |
.
