Zamiast repolonizacji: jak mądrze wspierać polską gospodarkę w zamówieniach publicznych

Hasło „repolonizacji” robi w debacie publicznej zawrotną karierę, ale jego znaczenie pozostaje niejasne i zmienne. Dopóki nie porzucimy tego pojęcia, trudno będzie prowadzić poważną rozmowę o realnych narzędziach wspierania polskiej gospodarki w zamówieniach publicznych.

Repolonizacja zamówień publicznych stała się jednym z najczęściej przywoływanych, a zarazem najmniej precyzyjnych haseł debaty publicznej. Bez uprzedniego rozstrzygnięcia podstawowych kwestii definicyjnych dyskusja ta pozostanie chaotyczna, a ton jej nadawać będą wypowiedzi emocjonalne i niemerytoryczne.

W efekcie, mimo zgody, że zakupy dokonywane przez polskich zamawiających powinny służyć przede wszystkim polskiej gospodarce, dyskutanci nie wypracują rozsądnej konkluzji i rozejdą się jeszcze bardziej skłóceni.

Moim zdaniem hasło „repolonizacji” przynosi nam więcej szkody niż pożytku, więc warto je porzucić, aby poszukiwanie skutecznych rozwiązań wspierających naszą gospodarkę było wolne od definicyjnych balastów.

TURBOREPOLONIZACJA ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH

Uważnie przyglądam się debacie publicznej dotyczącej kierunków rozwoju prawa zamówień publicznych. „Repolonizacja” jest w niej odmieniana przez wszystkie przypadki i, co gorsze, używana w różnych znaczeniach: od skrajnego, które jest najwłaściwsze etymologicznie, po u  miarkowane, które mieści się w koncepcji „local content”. (…)

Poza tym w artykule:

• POLONIZACJA POPRZEZ LOCAL CONTENT

• ANTYPOLSKIE WARUNKI UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU

• ZAPYTANIE O CENĘ JAKO TRYB WSPIERAJĄCY LOCAL CONTENT

• ZAKOŃCZENIE